Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη (Δημοσία Βιβλιοθήκη – Μουσείο Τυπάλδων Ιακωβάτων Διώροφο απλού επτανησιακού ρυθμού κτήριο με αξιόλογο περιβάλλοντα χώρο -πρώην μεγάλο κήπο. Το κτήριο κατασκευάσθηκε το 1866 για κατοικία της ιστορικής οικογένειας Τυπάλδων-Ιακωβάτων. Σήμερα στεγάζει την Δημόσια Βιβλιοθήκη Ληξουρίου που βασίστηκε στην δωρεά όλων των βιβλίων και του Αρχείου της οικογένειας από την τελευταία κληρονόμο Αικατερίνη Τούλ και το Μουσείο Τυπάλδων-Ιακωβάτων με προσωπικά τους αντικείμενα.
Μονή ΚηπουραίωνΣτις δυτικές ακτές του Ληξουρίου και σε απόσταση 15 χλμ. από την πόλη βρίσκεται η ιστορική Μονή των Κηπουραίων.Η Μονή είναι χτισμένη σε ένα από τα επιβλητικότερα τοπία της Κεφαλονιάς πάνω σε ένα ψηλό βράχο περίπου 90 μ. από τη θάλασσα.Χτίστηκε τον 17ο αιώνα και η ονομασία της οφείλεται στους πολλούς κήπους που διατηρούσαν οι πατέρες για να εξασφαλίσουν τα αναγκαία προς το ζην.Το 1759 κτίζεται αρχικά η εκκλησία της Μονής από τον Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο Πετρόπουλο όπου και την αφιέρωσε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Σε λίγο καιρό δημιουργήθηκε ανδρικό κοινόβιο, που στα χρόνια της ακμής του, το προσωπικό του ανέρχεται σε 80 μέλη.

Κουνόπετρα. Διεθνώς μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο είναι η Κουνόπετρα (η μεγάλη μαρκαρίσμενη πέτρα κόκκινη μπροστά σας) οι έρευνες που έγιναν μέχρι το 1953 ήταν ανεπαρκείς. Το 1900 ο φυσικομαθηματικός Ε. Κωνσταντακάτος γράφει:  “Η ήρεμη κίνηση της είναι ορατή από την ακτή και οι κίνησεις της είναι 20 το λεπτό, αυτός που πατάει πάνω της νιώθει την παλμική κίνηση της”.  Όλα αυτά άλλαξαν μετά το σεισμό του 1953, η Κουνόπετρα απομακρύνθηκε 40 εκατοστά και βυθίστηκε 60 εκατοστά λόγο μετατόπισης του βυθού με αποτέλεσμα να μειώνεται κάθε χρόνο ο ρυθμός κίνησης της και τελικά να σταματήσει την ρυθμική κίνηση της το 1974.  Φημολογείται ότι οι κατά καιρούς κατακτητές της Κεφαλονιάς προσπαθήσαν να την μετακινήσουν η να αλλοιώσουν την μορφή της χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Τώρα κινείται ελάχιστα η πέτρα δίπλα στη παλιά Κουνόπετρα (μαρκαρισμένη κίτρινο μπροστά δεξιά σας) και την λέμε “Νεα Κουνόπετρα”.  Για να δείτε την κίνηση της τοποθετήστε ένα ξύλο μεταξύ της νέας Κουνόπετρας και ενός διπλανού βράχου και θα δείτε την αργεί κίνηση της. Πηγή: www.inkefalonia.gr

Aγαλμα Λασκαράτου. Τοποθετημένο στην παραλία του Ληξουρίου, το άγαλμα του σατυρικού ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου, είναι πια σήμα κατατεθέν της πόλης.

Ο Ανδρέας Τυπάλδος Λασκαράτος γεννήθηκε το 1811 στο Ληξούρι. Γόνος εύπορης οικογένειας, είχε την ευκαιρία να σπουδάσει νομικά στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Το επάγγελμα που σπούδασε δεν το άσκησε παρά στο ελάχιστο, καθώς ακολούθησε την κλήση του στο γράψιμο: εκτός από το σπουδαίο ποιητικό του έργο, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας συνήθως λιβελογραφήματα. Ως αποτέλεσμα της ανυπότακτης ζωής και δράσης του –δεν άφηνε καμιά υποκρισία εκ μέρους πολιτικών και θρησκευτικών αρχών «να πέσει κάτω»- αφορίστηκε από την εκκλησία και αναγκάστηκε να ζήσει στην εξορία μεγάλο μέρος της ζωής του: Ζάκυνθος (όπου εξέδωσε την εφημερίδα «Λύχνος»), Λονδίνο, Κέρκυρα, μερικοί μόνο σταθμοί. Ποτέ δεν ξέχασε την Κεφαλονιά, καθώς παρόλο τον πόλεμο που υφίστατο στην πατρίδα του, πάντα γυρνούσε εδώ. Παντρεύτηκε την επίσης Κεφαλονίτισσα Πηνελόπη Κοργιαλένεια με την οποία απέκτησε δύο γιους και επτά κόρες. Πέθανε στο Αργοστόλι το 1901.

Ο Ανδρέας Λασκαράτος έμεινε γνωστός κυρίως για τα καυστικά, σατιρικά του ποιήματα, που αναγνωρίζονται σήμερα ως κορυφαίο δείγμα αυτού του τύπου της γραφής, αλλά και για το ανυπότακτο πνεύμα του, που σε κανένα στάδιο της ζωής του δεν δέχθηκε να συμβιβαστεί. Καταγράφεται ως ένας από τους οξυδερκέστερους Κεφαλονίτες και από τους σημαντικότερους ποιητές της νεοελληνικής γραμματείας.

Το χάλκινο άγαλμα του Λασκαράτου φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Θανάση Απάρτη το 1961.  Το γεγονός πως έχει τοποθετηθεί με κατεύθυνση τέτοια ώστε να κοιτάζει το Ληξούρι, έχοντας στραμμένη την πλάτη του στο Αργοστόλι, εκφράζει ακόμη και με αυτό τον τρόπο την «αιώνια κόντρα» των δύο μεγάλων πόλεων του νησιού.

 Θέατρο Μαρκάτο. Το θέατρο Μαρκάτο που βρίσκεται στο λιμάνι του Ληξουρίου πήρε το όνομά του από το προσεισμικό δημαρχείο που γκρεμίστηκε με τους σεισμούς του 1953.Το δημαρχείο είχε 20 δωρικούς κίονες δεξιά και αριστερά και 8 κίονες βόρεια και νότια.Τέλος αποτελούσε ένα από τα ομορφότερα κτίρια της Κεφαλονιάς.

ΜασπάλιΟ λόφος με την τοπωνυμία Μασπάλι βρίσκεται νότια του χωριού Μαντζαβινάτα της Παλικής χερσονήσου στο Νομό Κεφαλληνίας, κοντά στον οικισμό και αριστερά του δρόμου που οδηγεί στην περιοχή του Ξι. Πρόκειται για ένα λόφο μεγάλου όγκου, από αργιλώδες υλικό στο βόρειο μέρος του, αλλά και ασβεστολιθικό πορώδες πέτρωμα ιδίως στο νοτιοανατολικό μέρος. Μάλιστα ο μεγάλος όγκος του πέτρινου υλικού μοιάζει από μακριά με κάστρο, με αποτέλεσμα κάποιοι επισκέπτες να μιλούν για “κάστρο πάνω στο λόφο”.

Παραλία ΞιΤο Ξι είναι παραλία της Κεφαλλονιάς. Βρίσκεται νότια του χωριού Μαντζαβινάτα, περίπου 8 χιλιόμετρα νότια από το Ληξούρι.

Σημαντικό χαρακτηριστικό της παραλίας είναι το κόκκινο-κεραμιδί χρώμα της άμμου. Έχει ρηχά νερά και είναι οργανωμένη παραλία.

Το 1990 κατασκευάστηκε ασφαλτοστρωμένος δρόμος. Από τότε άρχισε η εκμετάλλευση της παραλίας από τον εντατικό τουρισμό.

Παραλία Πετανοί. εΠηΕΤΑΝΟΙ, ομηρική λέξη που σημαίνει περιοχή με άφθονα νερά καθόλη τη διάρκεια του έτους. Άλλη μια διάσημη παραλία της Κεφαλονιάς και ακόμη μια γαλάζια σημαία. Οι Πετανοί αποτελούνται από λευκό ψιλό βοτσαλάκι και πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά.

Η διαδρομή για την παραλία είναι μοναδική. Ξεκινώντας από το Ληξούρι και όσο πλησιάζετε στη παραλία θα μείνετε άφωνοι από την μοναδικότητα και την ομορφιά του τοπίου.

Η παραλία είναι πλήρως οργανωμένη με καντίνα, ξαπλώστρες με ομπρέλες, ταβέρνες μπροστά στη θάλασσα και πολλές καφετέριες. Αν μπορέσετε να μείνετε ως αργά θα δείτε ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα ανάμεσα  από τα βουνά.

Comments are closed.

Close Search Window
Μετάβαση στο περιεχόμενο